Bugün nereye baksanız aynı cümleleri görüyorsunuz: “Size özel çözümler.” “İşletmenize özel yazılım.” “Tam ihtiyaçlarınıza göre.” “Kişiselleştirilmiş deneyim.” Sanki dünya yeniden terzi usulü çalışmaya dönüyor. Ama burada gözden kaçan önemli bir problem var: Terziler geri döndü. Müşteriler ölçü vermeyi unuttu.
Kategori: Proje Kültürü
Devlet destekli proje başvuru formlarına bakıldığında işletmelerden oldukça ayrıntılı bilgiler istendiği görülür. Bunun temel nedeni basittir: Projelerin somut ve ölçülebilir verilere dayanması beklenir.
Bir gün kızımın oyuncak gitarı bozulmuştu. Eskiden bozulan eşyalar tamir edilirdi, ama artık çoğu ya çöpe gidiyor ya da yenisi alınıyordu. Yine de şehrin merkezindeki bir iş hanının bodrum katında hâlâ elektronik tamiri yapan bir ustanın olduğunu duymuştum. Şansımı denemek istedim. Oyuncağı alıp küçük dükkâna gittim.
Kök nedenler anlaşılmadan hedef belirlemek, yanlış bir merdivene tırmanmak gibidir—ve bu merdiven, sonunda bizi yere çakabilir.
Nasıl bir kabullenmedir? Ortada bir sorun var ve farkına varılmış. Çözüme odaklanmak bir tarafa sorunu kucaklıyoruz. Yapacak bir şey yok mu?