Öğrenmenin Sonu Yok
Bana göre bir işletmenin en iyi tedarikçileri çalışanlarıdır.
Nasıl yani? Çalışanlar tedarikçi olur mu hiç? Tedarikçi dediğimiz, işletmenin ihtiyaç duyduğu malzemeleri veya hizmetleri dışarıdan sağlayan paydaş değil midir? Çalışanlar ise işletmenin insan kaynağıdır. Bu ikisi birbirinden farklı şeyler değil midir?
Bu yazının başlığını özellikle seçtim. Yıllar önce gençlik dizilerinden birinde sıkça dile getirilen “Kurallar çiğnenmek içindir!” anlayışının bugün bizi getirdiği noktayı hepimiz görüyoruz. O dönem kuralların varlık nedenini iyi anlatamamış olmalıyız ki bugün kurallara karşı vurdumduymazlık sınır tanımıyor.
“İnsanlar da böyle değil mi?
Bulunduğu ortamın rengini alan insanlar zamanla görünmez olmuyor mu?
Kalabalığın içinde kaybolmuyorlar mı?”
Toprak çoğu zaman yalnızca bir besin kaynağı değil, aynı zamanda bir tutunma yeridir. Bunun en ilginç örneklerinden biri Tillandsia’dır.
Öğrenmek son derece ciddi bir iştir. Çünkü öğrenme yalnızca bilgi biriktirmek değil, aynı zamanda karakterimizi, davranışlarımızı ve ilişkilerimizi şekillendiren bir süreçtir. Farkında olsak da olmasak da sürekli öğreniyoruz. O halde öğrenme kaynaklarımızı seçerken daha bilinçli davranmalı; bize değer katan, ufkumuzu genişleten ve insanlığımızı güçlendiren öğrenmelere yönelmeliyiz.
Bir çocuk oyunu bazen yetişkinlerin dünyasını açıklamakta kalın kitaplardan daha başarılı olabilir.
“Sıcak-soğuk” oyunu bunlardan biridir.
Yapay Zekâ Çağında Yönetici Yetkinliği Olmayan Yöneticilerin Sonu mu Geliyor?
Nasıl yönetici olunuyor?
Yöneticilerin yetkinliğine odaklanıyor muyuz?
Peki, yöneticileri kim yönetecek?
“Yetişkin eğitimlerinin gerçekten faydası var mı?”
“İki saatlik bir iletişim eğitimiyle insan değişir mi?”
Ve en tehlikeli çocukluk biçimlerinden biri de patronluk koltuğunda yaşanan çocukluktur.
Bir işletmede görevler tiyatrodaki roller gibi net olsa… Herkes görevini sahneye çıkacakmış gibi ciddiyetle yürütse…
