Yüzyıl önce bugün Türkiye Cumhuriyeti kuruldu. Birçok kaynaktan bu anlamlı günle ilgili paylaşımlar gerçekleştiriliyor. Cumhuriyetin kuruluşu ile sonlanan süreçte ortaya konulan çalışmaları okurken çok değerli bir projenin içinde buldum kendimi: Kurtuluş Projesi
Arkadaşlarımla nezih mekanlarda belirli aralıklarla toplanarak bilgi ve tecrübelerimizi paylaşmaktan keyif alıyorum. Bu buluşmaların keyifli olmasında salt bilgi paylaşımı yerine her birimizin konuya kendi penceresinden yaklaşımı çok etkili oluyor. Sizi de sohbetin kısa bir bölümüne konuk almak istiyorum.
“Bakmayın “patron” olduğuma, ağız tadıyla geçirdiğim bir hafta tatilim bile yok!”
“Nasıl yani?” Kendi işinin patronu olacaksın ama ağız tadıyla tatil yapamayacaksın?
Neredeyse asgari ücretle “mühendis” çalıştıracak kadar nitelikli işgücü arzının olduğu bir ortamda, neden hala işletmelerin çok azı başarılı olur?
Bir alanda ilk olma korkusu; tek başına olumsuz olarak algılanmamalı. Pazarda ilk olmanın zorluklarından kaçınmak da bir stratejidir. Ancak, pazarda sunulmayan bir çözüme odaklanmak ve öncü olmanın da verdiği haz bir başkadır.
Keşke böyle bir yazıyı kaleme alma konusunda ihtiyaç hissetmeseydim. Bu zamana kadar “had” bildirmek konusunda “haddimi aşmamaya” çok dikkat ettim. Toplumda gözlemlediklerim; bu konuyla ilgili birkaç noktaya dikkat çekmenin faydalı olabileceğini düşündürdü. Bu defa “haddimi” aşmayı tercih ediyorum…
1 hafta tatil için ne kadar çalışmak gerekiyor?
Düğün töreni masrafı için kaç saat çalışmalı gençler?
Araba hayalinin gerçekleşme bedeli nedir?
Bisiklet kullanma becerisi, öğrenilmiş bilginin derinlerde korunduğunu ve sırası gelince kullanıma hazır olarak sunulabileceğini hatırlatır. Yıllardır kullanmadığımız bir yeteneğimizi sunmakta tereddüt ettiğimizde; “Merak etme, bisiklete binmek gibi düşün, bir başlayınca gerisi gelir!” şeklinde örneklere konu olur.
Asgari ücret konusu kamu kesimi, işveren ve çalışanlar tarafından ilgiyle takip edilen bir konudur. Etkileri açısından titizlikle ele alınmalıdır.
Güveniyor musun?
Ailene, doktoruna, öğretmenlerine, komşularına, arkadaşlarına, mahallenin sokaklarına, arkadaşlarına, işyerine, ülkene ve gençlerine…